Gedreven door zorg.
Gevormd door het leven.

De persoon achter Empatia

Ik ben Stefanie, het gezicht achter Empatia. Zorg voor anderen en oprechte aandacht voor mensen lopen al lange tijd als een rode draad door mijn leven. Ik ben iemand die graag luistert, verbinding zoekt en van nature sterk aanvoelt wat er bij anderen leeft.

Die betrokkenheid heeft me uiteindelijk ook bij rouw- en verliesbegeleiding gebracht. Een keuze die niet zomaar uit het niets kwam, maar gegroeid is vanuit mijn werk, mijn persoonlijkheid en mijn eigen levenspad.

Een vrouw in een rode jurk staat in een bloesemrijke boomgaard, omgeven door bloesembomen met witte bloemen, tijdens de avondschemering.
Schaduw van groene bladeren op een lichte muur.

Zorg & aandacht als rode draad

Al 15 jaar ben ik tandartsassistente in hart en nieren. Op het eerste gezicht misschien een bijzondere combinatie met rouw- en verliesbegeleiding, maar voor mij voelen die twee werelden heel logisch verbonden.

In de tandartspraktijk ervaar ik elke dag hoe belangrijk het is om mensen gerust te stellen, écht te luisteren en een veilige omgeving te creëren wanneer iemand zich kwetsbaar voelt. Zorg en menselijk contact lopen dan ook als een rode draad door mijn leven.

Diezelfde betrokkenheid neem ik mee naar Empatia. Want ook hier begint alles bij luisteren, vertrouwen en ruimte geven aan wat er op dat moment is.

Een witte calla-lelie met lange steel en grote bloem, tegen een donkere achtergrond.
Een witte calla-lelie met lange steel en grote bloem, tegen een donkere achtergrond.

Oprecht betrokken

Mijn grootste kracht is dat ik me sterk kan inleven in anderen. Ik luister niet alleen naar wat iemand vertelt, maar probeer ook aandacht te hebben voor wat moeilijker onder woorden te brengen is. Dat helpt me om verbinding te maken en samen tot de kern te komen.

Maar die betrokkenheid heeft ook een keerzijde. Soms neem ik de verhalen en uitdagingen van anderen mee naar huis. Omdat ik me daar bewust van ben, leer ik steeds beter mijn eigen grenzen te bewaken. Zo kan mijn empathie de kracht blijven die ik binnen Empatia wil inzetten.

Een boekenplank met gekleurde kinderboeken, een vazen met kleurrijke bloemen, twee fotoframes met foto's van een jongen en een meisje, en een gekleurd papieren beeld van een hond.

De weg naar Empatia

Naast mijn werk als tandartsassistente voelde ik al langer dat er een ander deel van mij aan de deur klopte. Een verlangen om mensen ook te kunnen ondersteunen wanneer het leven moeilijk wordt en de grond even onder hun voeten lijkt weg te zakken.

Als rouw- en verliesconsulent wil ik ruimte bieden aan mensen die geconfronteerd worden met het verlies van een dierbare, hun gezondheid, een baan of een andere ingrijpende verandering. Niet om te bepalen hoe je daarmee moet omgaan, maar om samen te zoeken naar een manier waarop jij jouw weg opnieuw kunt vinden.

Zwart-wit tekening van een verwelkte bloem met een dunne steel en gebogen bloemblad.

Ook ik draag mijn eigen rugzak

Mijn passie voor dit werk komt niet alleen voort uit mijn interesse in mensen, maar ook uit mijn eigen levenspad. Ik weet hoe het voelt wanneer je wereld stilstaat terwijl het leven rondom je gewoon verdergaat.

Zelf heb ik een zware rugzak meegedragen en afscheid moeten nemen van enkele mensen die me heel dierbaar waren. Die ervaringen hebben me gevormd en me laten zien hoe veerkracht kan groeien, maar vooral ook hoe belangrijk het is om moeilijke momenten niet alleen te hoeven dragen.

Drie bladeren, een in witte tinten en twee in donkere tinten, liggen op een zwarte achtergrond.

Alles mag er zijn

Mijn eigen ervaringen hebben me geleerd dat er geen goede of foute manier is om met verlies om te gaan. Wat je voelt en meedraagt, verdient ruimte en aandacht. Binnen Empatia wil ik je die ruimte bieden. Benieuwd hoe ik dat aanpak en wat ik voor jou kan betekenen?